ប្រជាជនវេណេស៊ុយអេឡា ចាប់ផ្តើមស្វែងរកអ្នកបាត់ខ្លួនដោយខ្លួនឯង ខណៈអ្នកស្លាប់កើនដល់៩២០នាក់ និងបាត់ខ្លួនជាង៥១.០០០នាក់!

ប្រជាជនវេណេស៊ុយអេឡា បានស្វែងរកមនុស្សជាទីស្រលាញ់ ដែលបាត់ខ្លួនដោយខ្លួនឯង នៅថ្ងៃសុក្រ(ថ្ងៃទី ២៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ម៉ោងនៅក្នុងតំបន់)។

បន្ទាប់ពីគ្រោះរញ្ជួយដីជាបន្តបន្ទាប់ និងលើកឡើងពីកង្វះខាត ក្រុមអ្នកជួយសង្គ្រោះរបស់រដ្ឋាភិបាល។
ខណៈដែលចំនួនអ្នកស្លាប់ដោយសារគ្រោះមហន្តរាយនេះ បានកើនឡើងដល់៩២០នាក់ និងបាត់ខ្លួនជាង៥១.០០០នាក់ទៀត.!។
សារព័ត៌មានCNA។

ប្រជាពលរដ្ឋដែលកំពុងជីកកកាយ តាមគំនរបាក់បែក នៃផ្ទះរបស់ពួកគេបាននិយាយថា ក្រុមជួយសង្គ្រោះរបស់រដ្ឋ គឺតិចតួចណាស់ នៅក្នុងតំបន់ដែលរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងបំផុត។
ដោយសារគ្រោះរញ្ជួយដីកម្រិត៧.២ និង៧.៥ រ៉ិចទ័រ ដែលបានវាយប្រហារកាលពីល្ងាចថ្ងៃពុធទី២៤.០៦.២០២៦ ទោះបីជាអាជ្ញាធរ បានព្យាករណ៍ពីរូបភាពនៃការឆ្លើយតប ដ៏រឹងមាំរបស់រដ្ឋាភិបាលក៏ដោយ។

ការកង្វះជំនួយ បានធ្វើឱ្យគ្រួសារនានាកាន់តែអស់សង្ឃឹម ខណៈដែលសម្ពាធក្នុងការស្វែងរកអ្នករស់រានមានជីវិតដែលត្រូវបានកប់បានកើនឡើងជារៀងរាល់ម៉ោង។
ប្រទេសវេណេស៊ុយអេឡា នៅថ្ងៃសុក្រ បានសម្គាល់ជិតពីរថ្ងៃ ចាប់តាំងពីគ្រោះមហន្តរាយ។

ទីភ្នាក់ងារជំនួយចាត់ទុករយៈពេល៤៨ ទៅ ៧២ម៉ោងដំបូង ជាពេលវេលាដ៏សំខាន់មួយដើម្បីជួយសង្គ្រោះមនុស្សនៅរស់ ទោះបីជារយៈពេលនោះអាចត្រូវបានពង្រីកប្រសិនបើពួកគេអាចទទួលបានអាហារ និងទឹកក៏ដោយ។

នៅយប់ថ្ងៃសុក្រ អាជ្ញាធរវេណេស៊ុយអេឡាបានប្រកាសថា ពួកគេនឹងបិទផ្លូវចូលទៅកាន់La Guaira ដែលជាចំណុចកណ្តាល នៃការបំផ្លិចបំផ្លាញ។
ខណៈដែលភាពវឹកវរ និងចរាចរណ៍បានចាប់ផ្តើមប៉ះពាល់ដល់កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងស្វែងរក។
មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាល បាននិយាយថា អ្នកដែលចង់ចូលឥឡូវនេះ នឹងត្រូវស្វែងរកលិខិតអនុញ្ញាតជាផ្លូវការ ប៉ុន្តែបានផ្តល់ព័ត៌មានលម្អិតតិចតួចអំពីអ្នកដែលនឹងត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យចូល។

កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងផ្តល់ជំនួយអន្តរជាតិយ៉ាងទូលំទូលាយ បានបង្កើនល្បឿន ដោយមានក្រុមជួយសង្គ្រោះរាប់សិបនាក់មកពីជុំវិញពិភពលោកបានមកដល់ប្រទេសវេណេស៊ុយអេឡា ឬគ្រោងនឹងមកដល់ទីនោះក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។

លោក Jorge Rodríguez ប្រធានរដ្ឋសភាជាតិរបស់ប្រទេសនេះ បាននិយាយថា“មនុស្សម្នាក់ៗដែលត្រូវបានជួយសង្គ្រោះគឺជាអព្ភូតហេតុមួយ”។ “យើងនឹងមិនលាក់បាំងអ្វីទាំងអស់អំពីទំហំនៃសោកនាដកម្មនេះទេ”។

ក្រុមគ្រួសារ ដែលមានការព្រួយបារម្ភកំពុងរង់ចាំមើលថា តើសាច់ញាតិរបស់ពួកគេនៅរស់រានមានជីវិតឬអត់

ក្រុមគ្រួសារនៅទូទាំងភាគខាងជើងប្រទេសវេណេស៊ុយអេឡា បានស្វែងរកសាច់ញាតិ និងអ្វីៗដែលនៅសេសសល់ពីជីវិតរបស់ពួកគេ។

Nazareth Jimenez បានយំសោកនៅលើស្មារបស់មនុស្សជាទីស្រឡាញ់ម្នាក់ ខណៈពេលដែលនាងមើលអ្នកជិតខាងព្យាយាមកាត់បន្ទះបេតុងដោយប្រើញញួរ និងឧបករណ៍អគ្គិសនីនៅក្នុងអគារមួយដែលត្រូវបានកាត់បន្ថយទៅជាភ្នំនៃកំទេចកំទី។ “ព្រះជាម្ចាស់អើយ តើយើងនឹងយកពួកគេចេញពីទីនោះដោយរបៀបណា?” នាងរអ៊ូរទាំ៕

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *