វិបត្តិកំពុងជំរុញឱ្យហាងកាហ្វេ និងវប្បធម៌កាហ្វេ ឆ្ពោះទៅរកការដួលរលំ ខណៈដែលតម្លៃកើនឡើង និងប្រាក់ចំណូលធ្លាក់ចុះ បង្ខំឱ្យទាំងអាជីវកម្ម និងអតិថិជនកាត់បន្ថយ។
សារព័ត៌មានIran International នៅថ្ងៃទី១៥.០៥.២០២៦។
លោក Mohsen Mobarra ប្រធានសហជីព ត្រួតពិនិត្យហាងកាហ្វេនៅទីក្រុងតេអេរ៉ង់ បានប្រាប់កាសែតសេដ្ឋកិច្ចប្រចាំថ្ងៃ Donya-e-Eqtesad ថា ថ្លៃដើមប្រតិបត្តិការហាងកាហ្វេបានកើនឡើងទ្វេដង ។
ខណៈដែលចំនួនអតិថិជនបានធ្លាក់ចុះដល់ទៅ50 ភាគរយក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានខែថ្មីៗនេះ ដោយមានហាងកាហ្វេរហូតដល់ 40 ភាគរយបិទទ្វារ។
លោកបានមានប្រសាសន៍ថា “ការបន្តប្រតិបត្តិការមិនមានន័យថាប្រាក់ចំណេញទេ”។
ប្រាក់ចំណេញរបស់អាជីវកម្មទាំងនេះកំពុងធ្លាក់ចុះជាលំដាប់។
ជាលទ្ធផល ហាងកាហ្វេដែលជួលទីតាំងរបស់ពួកគេ ឬខ្វះការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុរឹងមាំកំពុងឆ្ពោះទៅរកការបិទទ្វារ”។
ក្នុងរយៈពេលពីរទសវត្សរ៍កន្លងមកនេះ ហាងកាហ្វេបានក្លាយជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃជីវិតទីក្រុងនៅក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ ដោយចាក់ឫសនៅក្នុងទីក្រុងតេអេរ៉ង់ មុនពេលរីករាលដាលពាសពេញប្រទេស។
ដោយសារជម្រើសកម្សាន្តដែលមានតម្លៃសមរម្យមានកំណត់ ពួកគេបានលេចចេញជាកន្លែងមួយចំនួនដែលអាចចូលដំណើរការបាន ដែលយុវជនអ៊ីរ៉ង់អាចជួបជុំគ្នា ធ្វើការ និងចំណាយពេលនៅខាងក្រៅផ្ទះ។
កន្លែងជាច្រើនបានវិវត្តទៅជាកន្លែងច្រើនជាងកន្លែងផឹកកាហ្វេ ឬញ៉ាំអាហារស្រាលៗ។
ពួកគេបានរៀបចំកម្មវិធីរាត្រីកំណាព្យ ការសម្តែងតន្ត្រីតូចៗ ការតាំងពិព័រណ៍រូបថត និងការជួបជុំក្រៅផ្លូវការ ដែលក្លាយជាកន្លែងដ៏កម្រសម្រាប់អន្តរកម្មសង្គម នៅពេលដែលកន្លែងសាធារណៈផ្សេងទៀតតិចតួចណាស់ដែលនៅតែអាចចូលដំណើរការបាន។
រហូតដល់ពីរបីខែមុន ទីក្រុងតេអេរ៉ង់តែមួយមានហាងកាហ្វេប្រហែល 6,000 ដែលមានទំហំខុសៗគ្នាកំពុងដំណើរការ។ ប៉ុន្តែការធ្លាក់ចុះនៃអំណាចទិញរបស់អ្នកប្រើប្រាស់បានប៉ះពាល់ដល់ឧស្សាហកម្មនេះយ៉ាងខ្លាំង។
Sanaz អាយុ 28 ឆ្នាំ ជាបុគ្គលិកទទួលភ្ញៀវនៅក្រុមហ៊ុនឯកជនមួយ បាននិយាយថា នាង និងមិត្តភក្តិរបស់នាងធ្លាប់ទៅហាងកាហ្វេច្រើនដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ ជាមួយនឹងការកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងនៃថ្លៃអាហារ ការដឹកជញ្ជូន និងលំនៅដ្ឋាន សូម្បីតែការសប្បាយតូចៗបែបនេះក៏ត្រូវការការគណនាដោយប្រុងប្រយ័ត្នផងដែរ។
នាងបាននិយាយថា “ខ្ញុំត្រូវគណនារាល់ការចំណាយ សូម្បីតែទម្រង់នៃការកម្សាន្តសាមញ្ញនេះ ដើម្បីធ្វើវារហូតដល់ចុងខែ – ដោយសន្មតថាខ្ញុំមិនបាត់បង់ការងាររបស់ខ្ញុំទេ”។
“ប្រសិនបើខ្ញុំបាត់បង់ការងាររបស់ខ្ញុំ បន្ទាប់ពីឯករាជ្យភាពហិរញ្ញវត្ថុអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ខ្ញុំនឹងត្រូវត្រឡប់ទៅផ្ទះឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំវិញនៅស្រុកកំណើតរបស់ខ្ញុំ”។
ការបិទទ្វារ និងការកាត់បន្ថយទំហំក៏បានលុបបំបាត់ការងារសម្រាប់កម្មករជាច្រើនផងដែរ ដែលភាគច្រើនជាយុវជន និងស្ត្រី។
Shana អាយុ 26 ឆ្នាំ បានបញ្ចប់ការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញ barista មុនពេលរកការងារធ្វើនៅសាខាមួយក្នុងចំណោមសាខាហាងកាហ្វេ Saedi Nia ដ៏ល្បីល្បាញ។
កាលពីខែមករា សាខាហាងកាហ្វេនេះត្រូវបានបិទភ្លាមៗ បន្ទាប់ពីម្ចាស់ហាងបានសម្តែងការគាំទ្រដល់អ្នកតវ៉ាប្រឆាំង។ មិនយូរប៉ុន្មាន សង្គ្រាមបានផ្ទុះឡើង។
នាងបាននិយាយថា “សូម្បីតែហាងកាហ្វេដែលបានរួចផុតពីវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចក៏លែងជួលបុគ្គលិកថ្មីទៀតហើយ”។ “មនុស្សជាច្រើនពិតជាកំពុងបញ្ឈប់បុគ្គលិកដែលមានស្រាប់”។
“ខ្ញុំមិនមានសង្ឃឹមថា សូម្បីតែរៀនជំនាញថ្មីៗដូចជាការចម្អិនអាហារ ឬការងារផ្សេងទៀតក៏ដោយ ខ្ញុំនឹងអាចរកការងារធ្វើបាន។ សេដ្ឋកិច្ចកាន់តែអាក្រក់ទៅៗជារៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយទីផ្សារការងារក៏កំពុងរួមតូច”។
កាហ្វេខ្លួនឯងក៏កំពុងក្លាយជាទំនិញប្រណីតផងដែរ។
តែនៅតែជាភេសជ្ជៈប្រពៃណីដ៏លេចធ្លោរបស់អ៊ីរ៉ង់ ប៉ុន្តែការប្រើប្រាស់កាហ្វេបានកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ឥឡូវនេះ ការកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងនៃតម្លៃរូបិយប័ណ្ណបរទេស និងការរំខានដល់ការនាំចូលបានជំរុញឱ្យតម្លៃកាហ្វេខ្ពស់ខ្លាំង រហូតដល់គ្រួសារជាច្រើនកំពុងកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ ឬបោះបង់ចោលវាទាំងស្រុង។
ទោះបីជាតម្លៃកាហ្វេសកលបានធ្លាក់ចុះក៏ដោយ តម្លៃគ្រាប់កាហ្វេនៅក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ ដែលភាគច្រើននាំចូលតាមរយៈប្រទេសអារ៉ាប់រួមមុនសង្គ្រាម បានកើនឡើងជិតទ្វេដងបើប្រៀបធៀបទៅនឹងកម្រិតមុនសង្គ្រាម។
ការកើនឡើងនេះបានប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់ដល់តម្លៃហាងកាហ្វេ។ ដោយសារថ្លៃជួល និងការចំណាយផ្សេងទៀតក៏កើនឡើងផងដែរ តម្លៃកាហ្វេមួយពែងនៅក្នុងហាងកាហ្វេមួយចំនួនបានកើនឡើងដល់ទៅបួនដង។
ម្ចាស់ហាងកាហ្វេម្នាក់បានប្រាប់ Donya-e-Eqtesad ថា សូម្បីតែហាងកាហ្វេដែលមានជំនាញខាងភេសជ្ជៈកាហ្វេជាមូលដ្ឋានក៏កំពុងឃើញតម្រូវការធ្លាក់ចុះផងដែរ ពីព្រោះមនុស្សជាច្រើនលែងអាចបង្ហាញអំពីភាពត្រឹមត្រូវនៃការចេញទៅក្រៅសូម្បីតែផឹកកាហ្វេក៏ដោយ។
លោកស្រី Tara អ្នកគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុនផ្សាយពាណិជ្ជកម្មមួយដែលមានបុគ្គលិកដប់នាក់ បាននិយាយថា កាហ្វេមានតម្លៃថ្លៃខ្លាំង ដែលសូម្បីតែការទិញវាសម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងការិយាល័យក៏កាន់តែពិបាកឡើងៗ។
លោកស្រីបាននិយាយថា “ជាលើកដំបូងក្នុងរយៈពេលម្ភៃឆ្នាំកន្លងមកនេះ ខ្ញុំត្រូវឈប់ទិញកាហ្វេសម្រាប់ផ្ទះបាយការិយាល័យ ជាកន្លែងដែលវាតែងតែមានសម្រាប់បុគ្គលិករួមជាមួយតែ៕